زیباترین تصویر هستی را میتوان در مشایه، مسیر پیادهروی زائران حسینی به سمت قبله دلها دید و متحیر ماند. اینها جاماندگان نینوای سال ۶۱ هجری هستند که چشم دل را باز کرده و با گذشت ۱۴۰۰ سال با پای پیاده در کوی دلدار و در پی منادی هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی لبیکگویان آمدهاند تا بزرگترین اجماع شیعی جهان را شکل دهند. برای دیدن نادیدهها کافیست همراه شوی و خود را به سیل عاشقان بسپاری؛ در آن هیاهو در گوشهای خود را تنها بیابی و بنگری جلال و عظمت حسین علیهالسلام را و آنگاه پی به اعجاز عاشورا خواهی برد. اینجا نقطهای از زمان است که رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت امام خامنهای (مدظلهالعالی) در وصف عظمتش فرمودند: «شروع جاذبه حسینی در اربعین است، واقعهای که جابر را از مدینه به کربلا میکشاند؛ مغناطیسی که امروز هم با گذشت قرنهای متمادی در دل من و شما جا دارد.» تصویرگری و تصویرنگاری اجتماع باشکوه انسانی اربعین را امکان نیست و آنچه مخابره میشود تنها توصیف قطرهای از دریای بیکران عشاق است. و ما مفتخریم که عنایت ارباب روزیمان شد تا یکبار دیگر با خادمان اباعبدالله الحسین علیهالسلام در موکب رسانهای عطش، دست به دست هم دهیم و درپی رسالت خود از دلدادگان کوی حضرتش در کربلای معلی بگوئیم و بنویسم؛ امید به آنکه مقبول افتد و شفاعتش حاصل آید.
رسول شادمانی / موکب فرهنگی رسانه ای عطش