ابو امیر؛ خادمی که از محرم تا محرم در مسیر عشق قدم می‌زند

در جاده‌های منتهی به کربلا، موکب‌های بسیاری به زائران خدمت می‌کنند، اما «موکب ابو امیر» حال و هوای دیگری دارد. میثاق عباس فضل، معروف به ابو امیر، نه‌تنها در ایام اربعین بلکه در تمام طول سال، خانه و دلش را به روی عاشقان امام حسین(ع) گشوده است. داستان زندگی او، از فرار از ظلم صدام تا ساختن مأمنی برای زائران، روایت ماندگاری از عشق و خدمت است.
با نزدیک‌شدن موعد اربعین، قلب و نبض موکب‌دارها به تپش می‌افتد. هرکدام به شکلی خاص ارادت خود را به اباعبدالله(ع) نشان می‌دهند. اما موکب ابو امیر متفاوت است؛ او نه‌تنها در ایام اربعین، بلکه در تمام طول سال آماده خدمت به زائران اهل‌بیت(ع) است. عشق به امام حسین(ع) چنان در زندگی‌اش تنیده شده که خدمت به زائران را جزئی از هویت خود می‌داند.
میثاق عباس فضل، ملقب به ابو امیر، متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۷۸، پدر سه دختر و دو پسر است و سال‌هاست عشق به اهل‌بیت(ع) را در قالب خدمت به زائران اباعبدالله(ع) عملی کرده است.
موکب ابو امیر؛ از محرم تا محرم
ابو امیر با لحنی دلنشین و عربی شیرین از موکب خود می‌گوید:
«از اول ماه صفر تا اربعین، پذیرای زائران امام حسین(ع) هستیم. اما خدمت ما محدود به این ایام نیست. در تمام ماه محرم تا اربعین، زائران ایرانی و عراقی را پذیرایی می‌کنیم و در ایام شهادت ائمه(ع) نیز مراسم برگزار می‌شود. درِ موکب ما در تمام سال به روی زائران باز است.»
خدمت به زائران امام حسین(ع) در خانواده ابو امیر سابقه‌ای دیرینه دارد. او می‌گوید:
«این خدمت، میراث اجدادی ماست. در سال ۱۹۹۰ به‌دلیل ظلم رژیم صدام از بصره گریختیم و در این مکان ساکن شدیم. از همان ابتدا، با عشق به امام حسین(ع) به خدمت به زائران پرداختیم. آن زمان این خیابان خلوت بود و زائران اندکی داشت. زائران درِ خانه‌ها را می‌زدند و درخواست آب، غذا و جای خواب می‌کردند. ما به‌مرور این سنت را احیا کردیم.»
اربعین؛ نقطه اتصال دل‌ها
ابو امیر اربعین را «نقطه پیوند دل‌ها» می‌داند:
«برکات امام حسین(ع) بی‌پایان است. اینجا روزگاری بیابان بود، اما امروز به حسینیه‌ای زنده و پرشور تبدیل شده است. زیارت اربعین یکی از نشانه‌های پنج‌گانه ایمان است.»
موکب‌داری؛ ارثی از اجداد
موکب‌داری برای ابو امیر یک وظیفه صرف نیست؛ او آن را «ارثی خانوادگی» می‌داند:
«در زمان صدام، خدمت به زائران بسیار دشوار و پرخطر بود. بسیاری از فعالیت‌ها مخفیانه و شبانه انجام می‌شد. اما اجداد ما این راه را ادامه دادند، چون خدمت به امام حسین(ع) را نوعی مقاومت در برابر ظلم می‌دانستند.»
خادمی امام حسین(ع)؛ توفیق الهی
ابو امیر معتقد است:
«خادمی امام حسین(ع) تنها با توفیق الهی ممکن می‌شود. نیت پاک و عشق واقعی شرط اصلی این راه است. اگر کسی صادقانه خدمت کند، امام حسین(ع) او را یاری می‌کند. وقتی خدمت تمام می‌شود، دل‌تنگی و اشک در چشمان ما جاری می‌شود، چون این لحظات پر برکت تکرارشدنی نیست.»
سید محمد مشکوة الممالک/ موکب فرهنگی رسانه ای عطش

این پست را به اشتراک بگذارید

Facebook
Twitter
LinkedIn
Telegram
WhatsApp
Print